Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Pouya Bakhtiari was a 27-year-old man who became a prominent symbol of the Iranian protest movement after he was killed during the November 2019 (Aban 98) nationwide protests. On November 16, 2019, he was shot in the head by security forces in Mehrshahr, Karaj. He died in the presence of his mother, Nahid Shirpisheh, a moment that left a lasting impact on the collective memory of the protests. Following his death, his family became leading figures in the movement for justice in Iran. His parents, Nahid Shirpisheh and Manouchehr Bakhtiari, have faced relentless state pressure and long-term imprisonment for their steadfast refusal to remain silent about their son's killing. Their struggle as "litigant families" (families seeking justice) has made the Bakhtiari name synonymous with resistance against state violence. Memories of Pouya shared by his family, including footage of him celebrating traditional holidays like Sizdeh Bedar, portray a vibrant young man deeply connected to his loved ones. Despite the imprisonment of his parents, his sister Mona and other relatives continue to honor his legacy at his grave in Behesht-e Sakineh Cemetery in Karaj, where he is remembered as a "Javidnam" (immortal) victim of the struggle for freedom.

پویا بختیاری، جوان ۲۷ ساله‌ای بود که در جریان اعتراضات سراسری آبان ۱۳۹۸ به یکی از نمادهای برجسته این جنبش تبدیل شد. او در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در مهرشهر کرج بر اثر اصابت مستقیم گلوله به سر توسط نیروهای امنیتی جان باخت. جان باختن او در مقابل چشمان مادرش، ناهید شیرپیشه، به یکی از وقایع تکان‌دهنده و ماندگار در حافظه جمعی اعتراضات موسوم به «آبان خونین» تبدیل شد. پس از این واقعه، خانواده بختیاری به پیشگامان جنبش دادخواهی در ایران تبدیل شدند. ناهید شیرپیشه و منوچهر بختیاری، مادر و پدر پویا، به دلیل پافشاری بر حق دادخواهی و افشاگری درباره قتل فرزندشان، بازداشت و به حبس‌های طولانی‌مدت محکوم شدند. ایستادگی این خانواده با وجود فشارهای امنیتی شدید و زندانی شدن والدین، نام پویا بختیاری را به نمادی از مقاومت خانواده‌های دادخواه بدل کرده است. تصاویر منتشر شده از زندگی پویا، از جمله ویدئوهایی که او را در حال شادی و جشن گرفتن سیزده‌بدر نشان می‌دهد، روایتگر زندگی جوانی پرشور است که جانش را در راه آرمان‌هایش از دست داد. مزار او در آرامستان بهشت سکینه کرج، با وجود تمام محدودیت‌ها، همواره محل حضور نزدیکان و دیگر دادخواهانی بوده است که برای تجدید عهد با آرمان‌های او و ادای احترام به ایستادگی خانواده‌اش در آنجا گرد هم می‌آیند.